Revolution of Education

posted on 02 Oct 2013 08:44 by chalermw in Transmitted directory Knowledge, Diary, Idea
ผมอยากให้ปฏิวัติการศึกษา
เพราะปฏิรูป
ไม่น่าจะเยียวยาไหวแล้ว

การศึกษาที่ดี น่าจะช่วยให้เด็กๆของเราเรียนรู้ได้อย่างมีความสุข
มีคนช่วยประคับประคองในการค้นหาตัวเอง
จนสามารถค้นพบคุณค่าที่เขาสามารถจะสร้างได้อย่างดีเยี่ยม

สอนให้คนฉลาดในวิถีของตัวเอง
เพื่อช่วยให้ส่วนรวมก้าวหน้าต่อไป

อย่าเป็นคนเก่งที่เห็นแก่ตัว
สังคมจะมีแต่ความทุกข์ยาก

ปลูกฝังการแบ่งปัน และคิดถึงคนอื่น

สอนวิธีการหาความสุขในชีวิตอย่างยั่งยืน
มากกว่าการหาทรัพย์จากการเอาเปรียบกัน

การศึกษาแบบที่เราควรเลิกเสียที
คือแข่งกันเอาชนะเพื่อนร่วมชาติ เพื่อไปเป็นทาสของชาติอื่นๆ

ยัดวิชา ความกดดัน ความคาดหวังของผู้ใหญ่ใส่สมอง
แต่ไม่มีอะไรเติมใส่หัวใจเด็กๆเลย

ถ้าไม่นับว่าต้องตื่นตัวเพื่อติวแข่งกันเข้าป. 1 แล้วละก็
ชั้นอนุบาลคือการศึกษาที่ดีที่สุดของเรา

ที่เราสอนให้เด็กเข้าคิวรอเป็น รู้จักแบ่งปัน พูดจาไพเราะ
เคารพผู้ใหญ่ อย่าทะเลาะกัน แต่ให้หาวิธีประณีประนอม

ทั้งหมดนี้เพื่ออะไรกัน เพราะเมื่อโตไปได้นิดหน่อย
ผู้ใหญ่ก็แสดงให้เห็นว่า จงลืมมันเถิด
ความสุขของการอยู่ร่วมกัน เป็นเรื่องของชั้นอนุบาล 1 เท่านั้น

การศึกษาแบบที่เราควรเลิกเสียที คือการทำให้ครูเมาเอกสาร
ทำเอกสารมากจนไม่มีช่องว่างให้ความรักและเมตตาศิษย์

มุ่งเป้าไปที่ยศตำแหน่ง
ที่ได้มาจากการเขียนสิ่งที่คนไม่กี่คนได้อ่าน
เพื่อตัดสินการตบรางวัล แต่คนเรียนไม่ได้อะไรเลย

รางวัลของครู ที่แท้คืออนาคตที่ดีของศิษย์
ส่วนคำกล่าวที่ว่า อุดมการณ์กินไม่ได้
เพราะคนพูดตั้งใจเกิดมา"กิน" อย่างเดียว

ทั้งๆที่จริงๆอิ่มแล้ว ควรเอาแรงไปสร้างคุณค่า
และลดความฟุ้งเฟ้อลงไปบ้าง

การศึกษาแบบที่เราควรเลิกเสียที
คือการให้นักเรียนต้องไปกวดวิชาทุกวิชา ครูกั๊กวิชาในห้องสอน
เพราะต้องส่งเสีย Smart phone รุ่นใหม่
หรือไปเที่ยวต่างประเทศหรูหรา ออกรถหรูราคาแพงๆ

ถ้าจะกวด ก็วิศวะเก่งๆ ไม่เก่งภาษา ไม่เก่งพรีเซนต์งาน
ก็ไปเรียนเพิ่ม กวดอย่างนั้นถึงจะมีคุณค่า
กับการปรับปรุงคุณภาพคน

มาตรฐานชีวิตของครูต้องดีพอที่จะรักอาชีพ ไม่ใช่รักเงิน
โรงเรียนต้องมีมาตรฐานใกล้เคียงกัน
ครูควรเป็นอาชีพที่น่าภาคภูมิใจ

การศึกษา มีส่วนช่วยให้สังคมเป็นสุขได้อย่างยั่งยืน
เราต้องเจริญเติบโตโดยมองคนชาติเดียวกันว่าเป็นเพื่อนฝูงพี่น้อ
ที่จะช่วยกันฝ่ากระแสการเปลี่ยนแปลงของโลก

เราจะเป็นที่ยอมรับของชาติอื่น
ด้วยมีสติปัญญาและวิสัยทัศน์อันกว้างไกล
หาใช่ทำงานเจียนตาย เพื่อแลกสินค้าหรูหราดูดีจากเขา

หากทุกคนในสังคม ต่างพยายามเอาตัวรอด จ้องเอาเปรียบกัน และฉันต้องดีคนเดียว สังคมจะเสื่อม
สิ่งที่เคยทำไว้ จะย้อนมาตกเป็นกรรมแก่ลูกหลานตัวเอง
และสุดท้ายพบว่า ชีวิตที่ผ่านมา ไม่ได้มีความหมายอะไรเลย

เราจะเรียนเพื่ออะไร เพื่อใคร
เพื่อเตรียมรับมือ และแข่งขันกับอะไร
เราควรเลือกให้ถูกตั้งแต่เดี๋ยวนี้
ก่อนที่สิ่งดีๆที่เรารัก ของบ้านเกิดเมืองนอนเรา
มันจะไม่เหลือเป็นของเราอีกต่อไ

Comment

Comment:

Tweet

เห็นด้วยครับ Hot!

#2 By kae on 2013-11-23 10:10

เห็นด้วยครับHot!

#1 By kae on 2013-11-23 10:09